X
تبلیغات
دیوان شعر

در آستانه ۶ مهر روز وفات پدر نحث ترين لحظه عمرم:

 

پدر جان قصه تلخي برايم بازگو كردي

شهيدان را خبر دادي و با ما گفتگو كردي

 

پدر جان جاي خورشيدي ميان سينه سنگين است

چرا گفتي از اين غمها چه بغضي در گلو كردي

 

پدر جان آه من ديگر نمي ارزد به يك كاهي

چرا گلخانه من را كتاب قصه گو كردي

 

پدر جان لحظه آخر مرا از خويش گرياندي

چرا رفتي زبانم را به دنيا هرزه گو كردي

 

پدر از پيش ما رفتي بسان رستم و سهراب

بمثل رخش مي رفتي مرا افسانه گو كردي

 

چه ناليدي در اين شبها چه خوش بودي كنار ما

براي زاده زهرا مرا هم نوحه گو كردي

 

پدر جان نور آفاقي چه خورشيدي چو مهتابي

بمثل شاخه طوبي مرا هم راستگو كردي

 

پدر جان گر مقدس را بگاه ترك گرياندي

نگاهي بر دل سير همين شهنامه گو كردي

اين شعر توسط مجيد مقدس در شب تولد دهم رمضان در ۳۰/۵/۱۳۸۹  ساعت ۱:۳۵ شب سروده شد.

نوشته شده توسط در شنبه سی ام مرداد 1389 ساعت 16:48 | لینک ثابت |

 باعرض تبریک سال ۱۳۸۹

 

اشعار اهلبیت :

 

شعر اول:  همای کعبه

 

بنگر همای کعبه که به گرد تاج هستیست

به طراوت خدایی به صلابت علی نیست

بنگر بنای کعبه نشود به جز گل و سنگ

ولی آن خم نگاهش به همین کرانه جاریست

بنگر جهان جوان از سر خلقت علی بود

به شکاف کعبه گفتم که امیر اوصیا کیست

بنگر که شاه دین هم سر سفره علی هست

بخدا عروس پاکی جز به خانه علی نیست

بنگر که دست احمد به حصار دست مولاست

که نگار نازنینش چو نگین پادشاهیست

بنگر به طلعت دوست که ندای عارفین است

به خدا قسم علی لوح جمال آشناییست

بنگر به شمع رحمت که شعار شیعیان است

به جز از علی نگویم که به غیر اوست فانیست

ای خدا مقدست را برسان به واده عشق

به رضای مرتضایت که حدیث کبریاییست

 

سروده شده در:

 

تاریخ: ۱۵/۰۹/۱۳۸۸

۱۸/۱۲/۱۴۲۰

 

ساعت: ۱۵:۴۰ 

عید غدیر خم

 

 

با عرض تبریک روز تولد حضرت زینب و روز پرستار.

احسان خدا

 در ساحل زیبای پر از نور شنیدی

آن زینت دریای دعا را ندیدی

هر دم که ز آذین ملائک خبری نیست

آن زینب و آن زائر گل را تو بدیدی

هر ثانیه کز ساغر خورشید بگیرند

بر خیمه گه خواهر خوبان نرسیدی

باز آی که بر کلبه زینب نرسانند

تا نقش رخ یار به دیوار ندیدی

پیمانه پر از گل شد و این خار پر از مهر

آندم که نقابی به دل زار کشیدی

احسان خدا بود که تردید ندارم

از کوزه بی آب چه بی تاب چشیدی

از نام حسین گوی و زتنهایی زینب

آخر به تن ساقی و سردار رسیدی

 

سروده شده در روز تولد حضرت زینب.

انشاالله ادامه دارد...... 

 


ادامه مطلب
نوشته شده توسط در پنجشنبه نوزدهم فروردین 1389 ساعت 16:35 | لینک ثابت |

باعرض تبریک سال ۱۳۸۹

 

تعدادی شعر جدید:

 

 

 

شعر اول: بام بهار     

 

این شعر آخرین شعر سال کهنه ۱۳۸۸ است .

 

در آخر لحظه های ساعت گفتم 

 

از نیک و بد ثانیه هایش خفتم

اینروز نه روز عید است ولی

 

با شبنم عید سال نو بشکفتم

چون عید طرب به سبزه زاران آید

 

بر بال گل و بال  نوا من خفتم

ای یار  ز  سبزه زار ما  پیش نرو

 

کز سبــزی  بخت  روزگار  آشفتم

این دید حسادت است و هر چیزدگر

 

من دل ز اســارت اســیران  شستم

با توشه  نــو  بهار  دل  شــاد کنیم

 

گل گفت به دست بی وفا نشکفتم

یا رب مــددی که  نقش  جاوید زنم

 

ســر خوش زغم خزان بیرون جستم

بر بام بهار و  بــام  خــورشید منم

 

چون سبز به دنبال سرایت گشتم

یارب ثمن و بهار تقدیم به توست

 

آهوی  مقدس  دلم  را کشتم 

 

سروده شده در تاریخ: ۲۷/۱۱/۱۳۸۸

 

در ساعت: ۰۵:۵۸:۳۰

 

روز ۵ شنبه

 


شعر دوم: سال پر از سوز

 

این شعر اولین شعر سال جدید ۱۳۸۹ است .

 

عید است ولی بهار دل باران نیست

خورشید چو شبنم است اما آن نیست

در دامن بوته زار سوسن روید

گل هست ولی چمن پی بستان نیست

هر بار گلی سحر به خورشید زند

رنگی که نگین آن به مهرویان نیست

هر صبح شکوفه جوان می خندد

از خنده روی شمس اگر پنهان نیست

این عید بسان مهر و نور است هنوز

چون دایره قشنگ او ویران نیست

عید است ز ماتم مریدان چه کنم

هفت سین سر سفره است اما نان نیست

اندر طلب جام جم از صورت یار

گشتیم ولی وصال او آسان نیست

یارب به نشاط و شادی سال جدید

برخیز که ماه نو کنون حیران نیست

در ماه گل و لحظه تحویل بهار

باز آی که قلب من دگر تابان نیست

در نمره نوروز اگر پیروزم

یا رب تو بدان که قوچ من قربان نیست

هر دم که زدم سر به خرابات خودم

در کلبه وحشتم به جز قرآن نیست

در ثانیه و سال که اکنون فانیست

سالی که طراوتش به روی جان نیست

در سال پر از سوز به فریادم رس

ای یار ببین نسینه من جوشان نیست

ای شعر اگر دعای دل را گفتی

بنشین که مقدس از تو گل گریان نیست

 

 

سروده شده در تاریخ: ۰۱/۰۱/۱۳۸۹

 

در ساعت: ۰۹:۵۵

 

روز ۱شنبه

 

۵۳ دقیقه بعد از تحویل بهار.

 

شما می توانید ادامه اشعار جدید را در ادامه مطلب

به ترتیبی که سروده ام ببینید :


 


ادامه مطلب
نوشته شده توسط در دوشنبه شانزدهم فروردین 1389 ساعت 19:43 | لینک ثابت |

 

 

داغ جداييها

 

پـدر رفـتـي دلم تـنها شـد ازداغ جـداييهـا


نـمـانـد بـعد تـو ديـگر گـلـسـتـان اَقـاقيهـا

 

 

زمستان دل مـن را خـداي قــدسيان دانـد

 

چـرا رفتي پـــريـشـانـم ز بــزم ميهمـانيهـا

 

 

دگرمعصومه واين گل نباشدهمچنان پرگل

 

به جـراَت جـان شيرينت بلور تنگ مـاهيهـا

 

 

 

غزل خـوان خـزان گل چنان پرپر زداغ گل

 

بهـار خــرّم جــانم  چــرا رفـت از گـرانيهـا

 

 

 

خـدايـا نيست اَندر دل هوايي جز هواي او

 

نـبـاشـد يـاد يـــارم جـز رَه پـير و جـوانيهـا

 

 

 

پدر يـاد پسررا هم به جنّت نيك آذين كن

 

ندارم هيچ آمـالي جـز اين احسان وخوبيهـا

 

 

خدا رحمت  كند بـر تـو پدر در دار نيكيهـا

 

بـدانـد ايـن مقدّس رهـنـمـاي روشنـاييهـا

 

 

ده روز پس از فوت پدر در26 رمضان 86 سرودم

 

شهادت حضرت زينب تسليت باد. جمعه 28 تير

ایمیل من:MOGHADAS5@YAHOO.COM 

 

 
نوشته شده توسط در دوشنبه سوم دی 1386 ساعت 17:5 | لینک ثابت |

پادشاه شيعيان

 

اي باقـــــراي آمــال من          نــور فلــق اي فــال من

اي پـادشـاه شــيـعـيـان         اي حــــاتـم امـــوال من

اي سجده گاه عاشقان         اي رستــم و اي زال من

هـسـتـي توگـلـزار دلـم         ريـــــحانه اي بــربال من

بـر اهل عـالم ســروري         اي يوسف خوشخال من

مــاه مــيـان انـجــمـــي         اي مـاهــــــتـاب بال من

اي باقــــر اي بـاران من         اي بـاخـــــبـر از حال من

بــيـن بــند بـال يك گنه          كـوشـيـده دراشغال من

هـسـتي امين شيعيان          نــور دل خـوشـحال من

اي بـاقـــــر عـلم خــدا           راز دل احـــــــــــوال من

شعـر مقدس نالـه كـن          بـر سـاغـر و خـلخال من

 

سروده شده درشام ولادت امام باقـر

23:7      25/4/1386

 

نوشته شده توسط در جمعه بیست و نهم تیر 1386 ساعت 9:41 | لینک ثابت |

اربعین

 

خـدايـا  اربـعـيــن يــا ظلم كـين است

زبـــانـم در غـــم او شـــرمـگين است

 

صـداي اربــعـيـن نـاقـوس غـم نيست

چــرا چـون ظلم  خصم خاسـرين است

 

زمِســتان را زمَســتان بوســتان نيست

چو شيري كاندر اين ميدان رمين است

 

دل مــن نـا امــيــد از روز فــانـيـسـت

همان روزي كه در آن دل غـمين است

 

خـدايـا شــهــــره شــيــدا  نِـيـَـم مـن

چـو شيـدا گـشتـنم با يـك نگين است

 

نــگــيـــن نـــام مــــاه  روي يـوسـف

نــگــار روي گــل درآن كـمـين است

 

نـشـان مـاه مـن در كـهـكـشان نيست

بــدان نــور دل مــن در زمــين است

 

بـهــار بـزم مــن نــام حــسـين است

چـنـان نـامـي كه در جانم اجين است

 

خـدايــا در شــب تـار غــم انــگـيـز

ســر و جـــان مـقــدّس آذرين است 


ادامه مطلب
نوشته شده توسط در جمعه یکم تیر 1386 ساعت 9:43 | لینک ثابت |

نقاب آفرینش

 

بارالــهي فاطمه عـــرش خــــدا را ديده است

 

در كنـار مـلك اعــلي بـر افـــق خوابيده است

 

بارالــهـي كــــــوثـر يــاس نـيــايـش را بـبـيــن

 

بــر هــمـه افــلاكــيـان بــي ادعا تابيده است

 

بارالــهي چـلچـراغ پـــاك زهـــــــــرا زاده شد

 

بـر امـــيـر لـشـكــر آل عـــبــــا خـنديده است

 

بارالــهي بـر دل مـن نـــور گلــزار مـهـيـسـت

 

كـز بـراي بـاغبـانـها نــــور يــزدان چيده است

 

بـارالـهي عطر گلــزار مـــحـمـد از عـلـيـست

 

چـون به مـثل فاطمه اشك روان باريده است

 

بـارالـــــهي صـــوت قـــرآن مــحـمد زنده شد

 

عطــر ناب آفريــنش  روي مــا پاشيده است

 

ايــن نقاب آفريـــنش روي مـاه فاطمه است

 

چـون غـبار كـهــــنه افـلاكـيـان را ديده است

 

در حقيقت معني كوثر همان يك فـاطمه است

 

چون پدر او را هميشه مــادر خـودخوانده ست

 

ايــن گل گلــزار هستـي فـاطر أرض و سمـاء

 

نام او را طاهـره  بـر قـدسيـان ناميده است

 

جنت المأواي هستي فـرش راه فـاطمه است

 

اي مـقــدّس قلب تــو وقف گـل ناديده است

 

س: 1:12  شام ولادت حضرت فاطمه (علیها)

 

سوره باریدن گل

 

 

يا حسين  روح  مني تـو  مونس گلخانه من

 

چشم و  ابروي سياهت  مكتب و كاشانه من                     

 

 

 

يا حسين شور دو  عالم پرچم اين  دين خاتم                  

 

ذكر  حق  در  خانه  تـو  مي شود  پروانه  من                   

 

 

 

اي امير  لـشكر  عشق   من  انيس  كـربـلايم                

 

سوره  باريدن گـل  مـي رسد   بر خـانه  من             

 

 

 

ياحسين خون خدايي مشعل خورشيد خاور               

 

مسند حق در  دل شب  مي شـود   آيينه من                  

 

 

 

اي كه در گل زاده اي تو  بوي  عطر ناب عنبر                   

 

مي زند گِل بـر دل من خاك اين  ريحانه  من           

 

 

 

ياحسين  ريحانه تو  قلب  خود بر در نمي زد

 

حيف از  آن گلهاي زيبا خفته در  ويـرانه من 


ادامه مطلب
نوشته شده توسط در جمعه بیست و هشتم اردیبهشت 1386 ساعت 10:21 | لینک ثابت |
 
Powered By Blogfa - Designing & Supporting Tools By WebGozar